Kattenshow

Gisteren was het zover: De kattenshow. Ik heb al 3x eerder een show meegemaakt, maar met die shows had ik altijd gezelschap, deze keer was ik in mijn eentje, wat het zeer saai maakte. Zo'n show is eigenlijk al saai, want je zit de hele dag te wachten, maar samen wachten is minder erg dan in je eentje.

Om 6 uur ging mijn wekker (voor het gevoel was het nog 5 uur). Rustig een kopje thee gedronken en daarna mijn lijstje afgewerkt met spul wat ik allemaal mee moest nemen. Ik had een hele waslijst met spul wat mee moest, gelukkig had ik de dag ervoor al het nodige ingepakt en ook al in de auto gedaan. Dat scheelde weer wat tijd.
Om 7 uur ging ik dan op weg. Tomtom aan en lekker wakker worden in de auto. Wat is het trouwens heerlijk om zo vroeg al op de weg te zitten. Lekker rustig is t op dat tijdstip.
Het rijden er naar toe ging dan ook razendsnel en voor ik het wist was ik er al.
Ik heb zo'n handig karretje waar ik dacht alles op neer te kunnen zetten. Helaas was dat dus niet zo. Eén tas dus achter gelaten in de auto.

Als je bij zo'n hal aankomt dan moet je je eerst aanmelden en krijg je de kooinummers + de locatie waar je de rest van de dag doorbrengt. Daarna door naar de veterinaire check, want de katten mogen immers niets mankeren als je met ze naar zo'n show gaat. Ik vraag me altijd af of er ook daadwerkelijk dan nog katten afvallen. Je weet t toch wel of je kat iets mankeert ja of nee?
Mijn katten kwamen natuurlijk goed door die keuring heen, dus op naar de kooien.
Die inrichten met mijn gordijntjes en de rest. Daarna de katten uit hun mandjes gehaald (met vereende krachten). Meteen bij elkaar gekropen en zo hebben ze de rest van de dag gezeten. Lekker tegen elkaar aan.

Daarna begint het wachten. Eerst tot 10 uur, dan gaat de zaal open voor bezoekers en begint t keuren. Normaal gaat t keuren nog redelijk snel, maar gisteren was het echt vreselijk! Mijn katten werden pas gekeurd om 14 uur!!! En al die tijd maar dicht in de buurt van je katten blijven zitten, want het kan immers maar zo zijn dat ze je komen ophalen. Dat dus 4 uur lang. Vreselijk was het! Mijn katten vonden er ook niets aan trouwens. Mexx was gewoon hartstikke zielig zelfs :( .
Toen we dan eindelijk eens aan de beurt waren, kreeg ik hem eerst al nauwelijks uit z'n kooi en op de tafel bij de keurder kroop hij zowat weg in haar. Zo bang als dat hij was. Zo zielig, maar ook schattig.

Na 14 uur werd het trouwens wel iets gezelliger, vooral de laatste uren gingen wat sneller voorbij. Ik kon een beetje rondlopen en de mensen naast wie ik zat waren erg aardig. Ik zat naast een opa met z'n kleinkinderen en 3 hele mooie katten. 1 abbessijn en 2 Ocicats. Van die laatste had ik dus nog nooit gehoord, maar dat zijn echt hele mooie katten.
Vooral z'n kleindochter was een heel lief meisje, dus daar heb ik lekker mee gekletst.

Mijn katten hebben niets gewonnen. Kyra is zelfs geen showkatje. Ze heeft te veel (te weinig kan ook) wit voor haar type kleur. Ze zit er qua show dus net tussenin, maaaaaaaaar ze is wel een mooi fokpoesje en daar ging het mij eigenlijk meer om.
Mexx was wel helemaal goed, maar aangezien hij doodsbenauwd was, was het meer een eens maar nooit weer ervaring voor hun.

Al met al was het een hele lange dag en ik was blij dat ik om 8 uur al op mijn bedje lag ;-)